UE chce cyfrowej książki obiektu budowlanego dla każdego budynku — my zbudowaliśmy już taką dla każdego domu, na Housvetia

W kwietniu 2024 roku UE przyjęła znowelizowaną dyrektywę w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD), będącą częścią szerszego pakietu "Fit for 55" zmierzającego do zeroemisyjnych zasobów budowlanych do 2050 roku. Obok surowszych minimalnych wymogów efektywności energetycznej znowelizowana dyrektywa zachęca państwa członkowskie do wprowadzenia cyfrowych książek obiektu budowlanego — jednego cyfrowego zapisu charakterystyki energetycznej, historii remontów, materiałów i własności budynku, który podąża za nieruchomością zamiast znikać przy każdej sprzedaży.

W przeciwieństwie do unijnego paszportu baterii książka obiektu budowlanego nie jest jednym ogólnounijnym obowiązkiem z jednym stałym terminem: EPBD pozostawia znaczną część wdrożenia poszczególnym państwom członkowskim, które same decydują, jak — i jak szybko — zbudować niezbędne rejestry i standardy. Niektóre kraje prowadzą już krajowe platformy danych budowlanych przypominające tę koncepcję; inne jeszcze nie zaczęły.

To właśnie ta różnica między krajami jest powodem, dla którego nie czekaliśmy na jeden unijny standard przed zbudowaniem Paszportu domu. Każdy dom sprzedawany na Housvetia otrzymuje już własny paszport cyfrowy: historię remontów, wpisy serwisowe, szczegóły konstrukcyjne i zmiany właścicieli w jednym miejscu, które przechodzą na nowego właściciela wraz z transakcją — ta sama zasada, w kierunku której UE popycha teraz państwa członkowskie, u nas działająca już dziś, a nie dopiero od przyszłego terminu.

To nasz własny, dobrowolny produkt, a nie zamiennik oficjalnej książki obiektu budowlanego, którą dane państwo członkowskie UE ostatecznie może nakazać — a jeśli i kiedy Finlandia lub inny rynek wprowadzi własny oficjalny rejestr, Paszport domu jest zbudowany tak, by go uzupełniać, a nie z nim konkurować. To, co możemy zaoferować już dziś, to ta sama przejrzystość, jakiej UE chce jutro: prawdziwa historia domu, towarzysząca mu od właściciela do właściciela.

Dla kupującego lub sprzedającego praktyczna korzyść jest taka sama niezależnie od tego, który kraj ostatecznie sfinalizuje własne zasady dotyczące książki obiektu: udokumentowana historia zmniejsza spory w chwili sprzedaży, a dobrze prowadzona historia remontów często chroni wartość domu lepiej niż sam remont.